فوژان

یه مشت گوساله

fojhan — Sun, 20 Jul 2008 11:09:27 GMT

آخه چی بگم به شماها؟ آخه تف تو روی همتون. کی می گه شما بهترین مردمید؟ شماها یه مشت گوساله اید که هیچ بویی از آدمیت نبرده اید.

مگه شماها می فهمید هنر چیه یا هنرمند کیه؟ شما لیاقت خسرو شکیبایی رو نداشتین. امروز هم بی لیاقتی تون رو نشون دادین. توو روح همتون که امروز فقط برای دیدن بازیگرا و امضا گرفتن اومده بودین.

کثافتای بی همه چیز که له له دیدن حامد بهداد امین حیایی و بقیه رو می زدین اینقدر شعور نداشتین که مراسم تدفین خسرو شکیبایی جای این کارا نیست. و برای دیدن هنرپیشه های محبوب ( خوشگل ) تون مثل وحشی ها هجوم می آوردین.

توو تالار وحدت چقدر این پرویز پرستویی فلک زده داد زد که برین کنار تا خانواده مرحوم شکیبایی بیان توو یا اینکه پیکر شکیبایی رو بتونن بیارن. توو بهشت زهرا هم که اوج حروم زادگی تون رو نشون دادین اون سایه بون بالای قبر شکیبایی رو زدین داغون کردین.

ای تف توو روح همه شما بی لیاقتا

پی نوشت: روی سخن من تنها با افرادی که به خاطر مسائلی غیر از شکیبایی آمده بودند و گرنه بودند دوستداران شکیبایی که با متانت کامل گوشه ای ایستاده بودن.

دیگر سبز نیست، دیگر ریشه ندارد

fojhan — Fri, 18 Jul 2008 13:34:18 GMT

خسرو شکیبایی رفت. او رفت و حسرت را برای دیگران باقی گذاشت. خانواده اش، حسرت از دست دادن عزیزشان را می خورند. هوادارنش، حسرت می خورند که شاید دیگر بازیگری با این سبک و سیاق در سینما ایران نبینند.
و من حسرت می خورم چرا برای مصاحبه با او این دست و آن دست کردم. همیشه دلم می خواست یک گزارش از شخص از این بازیگر بی نظیر تهیه کنم. شاید تهیه گزارش از او بهانه ای بود برای اینکه مدتی را در کنارش باشم.
هیچ وقت فکر نکردم خسرو شکیبایی واقعی با آن شخصیتی که در فیلم ها و سریال ها بازی می کند، تفاوت دارد. گمانم این بود که او در زندگی روزمره اش هم همان مرد احساساتی است که با صدای دلنشینش مجذوبت می کند.
هیجانش را هنگامی که عصبانی یا خوشحال می شد، بسیار دوست داشتم یا وقتی که در اوج هیجان حرف زدن، دست در مو های مشکی لختش می کشید، من را بیشتر جذب خودش می کرد.
خسرو شکیبایی هر جا که باشد، برای همه جذاب و دوست داشتنی خواهد بود؛ حتی برای خاک که به زودی بر روی سینه اش سنگینی خواهد کرد. شاید به خاطر همین گرمای وجودش بود که خدا نتوانست بیش از 64 سال صبر کند و زود او را پیش خودش برد.
خدا او را خیلی زود برد تا علاوه بر حسرت، بهت هم نصیب دوستدارانش شود. و در این بهت، قرار است من و ساجده حسرت وار در مراسم تشییع جنازه اش شرکت کنیم تا بلکه بتوانیم گزارشی در خور شان هنرمند محبوبمان تهیه کنیم. و این حداقل کاری است که می توانیم انجام دهیم.

نامه خداحافظی کیانیان برای شکیبایی

تیر دختر ایرانی بر قلب چین

fojhan — Thu, 17 Jul 2008 15:14:41 GMT

زیگزاگ: خواهرش به او پیشنهاد داد که رشته تیراندازی با کمان را شروع کند. او هم که جذب نام این رشته شده بود، قبول کرد. به گفته خودش، یاد آرش کمانگیر افتاده بود. ۸ سال از آن روز می گذرد و او فکر نمی‌ کرد یک اتفاق ساده، بستری شود برای یک اتفاق مهم. او اولین دختر المپیکی ایران در رشته تیر و کمان است. ادامه مطلب

به روح اعتقاد داری؟!

fojhan — Mon, 14 Jul 2008 13:06:18 GMT

به نظرم بعضی از آدم های جامعه مان حتما باید به روح اعتقاد پیدا کنند!!!

مسئله ریاضی

fojhan — Thu, 03 Jul 2008 13:58:18 GMT

خانه ای 114 متر، دو خوابه، وسط شهر تهران:

سال 85 : 6 میلیون تومان به عنوان پول پیش و ماهی 400 هزار تومان اجاره

سال 86 : 6 میلیون تومان به عنوان پول پیش و ماهی 500 هزارتومان اجاره

سال 87: 10 میلیون تومان به عنوان پول پیش و ماهی 700 هزار تومان اجاره

با توجه به اطلاعات بالا حساب کنید قمیت خانه را در سال 90 . اگر خیلی برایتان مشکل است می توانید قمیت خانه را در سال 88 حساب کنید و باز اگر این هم برای تان سخت است، قمیت خانه را در شهریور ماه 87 حساب کنید.

تشکر از وزیر علوم

fojhan — Fri, 20 Jun 2008 14:52:18 GMT

آقای وزیر،

به عنوان یک دختر دانشجو، لازم دیدم از شما بابت حمایت! از دانشجو دختر دانشگاه زنجان، بسیار تشکر کنم.

راستش فکر نمی کردم " دانشجو " چنین مقام والایی(!) در نزد شما داشته باشد و در زمانی که هنوز آتش خشم مردم از این موضوع به طور کامل خاموش نشده است در بین خبرنگاران خیلی راحت بگویید : " هنوز اتهام مطرح شده، ثابت نشده است. " و جالب تر اینکه فیلم گرفته شده از حادثه را "غیر اخلاقی" بخوانید.

از شما هم بابت حمایت بی دریغ تان از جامعه دانشجویی تشکر می کنم و هم به خاطر اینکه به من آموختید که چه چیز اخلاقی است و چه چیز اخلاقی نیست.

استادم ناباورانه رفت

fojhan — Sat, 03 May 2008 18:44:22 GMT

بعد از ساعت ها بالاخره توانستم برایش فاتحه بفرستم آخر رفتنش را باور نمی کردم پس در چنین شرایطی ، خواندن فاتحه چیز مزحکی به نظر می آمد. فاتحه که می خوانم، تصویرش در ذهنم پررنگ تر می شود تصویر مردی که شروع آشناییم با او پرتنش بود. تنش از آنجایی شروع شد که حضورم در کلاس آزمایشگاهش با یک جلسه و یک ربع تاخیر همراه شد. بهم گفت که این درس حدف کنم و او نمی تواند من را قبول کند اما با خواهش زیاد رضایت به ماندنم داد. در این ماجرا من تنها نبودم و یکی از دوستانم هم شریک جرمم بود. از همان لحظه ی اول شروع کرد به گیر دادن به من و دوستم که همگروهی بودیم. داشت کلافه مان می کرد. جلسه بعدی آزمایشگاه را هم به سختی گذارندیم. دیگر تحمل حضور در کلاسش را نداشتیم و تصمیم به حذف درس گرفتیم اما چیزی در وجودمان جلوی مان را گرفت و ما ادامه دادیم. و چه ادامه شیرینی بود. هنوز هم طعم شیرین حضور در کلاس هایش را به خوبی به یاد دارم و حتی تلخی از دست دادنش باعث نشده تا فراموش کنم، یک ترم بی نظیر را در کنار استادی گذراندم که خوب حق استادی را بر شاگردانش ادا کرد. شاگردانی مثل من که زود در موردش قضاوت کردند و چه ها که پشت سرش نگفتند پیش دوستانم او را مردی عصبی خواندم و هزار بار از بودن در کلاسش گله کردم. البته هزار بار خواستم پیشش بروم و از او بابت تفکر اشتباهم عذر بخواهم و تشکر کنم به خاطر اینکه یک ترم خوب را در کلاس هایش گذارندم اما هیچ گاه جرات این کار را پیدا نکردم. اما جمعه گذشته که با دیدن آگهی ترحیمش بعد از گذشت دو هفته از این موضوع دردناک با خبر شدم، با تمام وجود و سرشار از جرات می خواستم داد بزنم آقای ... آیا می دانی بهترین استادم تا به امروز بوده ای و تا چه حد برایت ارزش و احترام قائلم؟ آری او بهترین استاد من بود استادی که اواخر فرودین ماه تصمیم به خودکشی گرفت و باور این موضوع برایم سخت است آخر استاد من و خودکشی؟ نه محال است اما واقعیت دارد و چه واقعیت تلخی است. حرف های زیادی در این مورد از این ور و آن ور شنیدم اما هیچ چیز تلخ تر از گزارش روزنامه سرمایه در این مورد نبود در این گزارش آمده است: « شنیده ها حاکی از آن است که این دانشجو ساله توانایی اقتصادی برای تهیه رساله اش را نداشته است زمانی که استاد او این مطلب را از او می شنود در جمع دانشجویان از او می پرسد پس برای چه زنده مانده است؟ این دانشجو در میان ناباوری همکلاسی هایش با خوردن سیانور خودکشی می کند. » در این زمان یاد شوخی استاد سر کلاس می افتم. او در مورد قرص برنج و قدرت کشندگی اش می گفت. چقدر آن روز خندیدم و امروز با یا آوری اش اشک در چشمانم جمع می شود. اشکم سرازیر می شود که چرا او شانس این را نداشت استادی مانند استاد من داشته باشد. که اگر داشت شاید امروز زنده بود و شاید باز من می توانستم افتخار شاگردی اش را داشته باشم. افسوس چه زود دیر می شود و این "شاید" ها هیچ وقت به حقیقت تبدیل نمی شود.

مرده این همه مرام و معرفتم

fojhan — Fri, 11 Apr 2008 19:03:18 GMT

آدم واقعا لذت می بره وقتی این دو تا را می بینه. بعضی وقتا از شدت لذت، اشکش هم در میاد و مزه شوری توو دهنش حس می کنه. مزه شوری که باید جلو شوری این رابطه عاطفی، لنگ بندازه. اصلا همین واژه " لنگ " از سر عشق زیاد به وجود اومد. یک دریا عشق بین این دو تا وجود داره . یک دریا که جفتشون دارن توش خفه می شن.

و خفقون گرفتن اونایی که می گفتن رابطه این دو تا تیره ست، وقتی که این همه نزدیکی رو بین شون دیدن. این نزدیکی ها هم توو فلاکت خودشو نشون داد. دیدی می گن «رفیق رو باید توو سختی ها شناخت » ، استقلال و پرسپولیس هم توو این زمانا باید همدیگرو بشناسن و ببین چه رفیقای با وفایی برای همن

اون موقع که این آبی های پایتخت، توو گل و لای حماقتشون گیر کردن و نتونستن برن جام باشگاه های آسیا، به خودم گفتن، قرمزا از ته دل بابت این موضوع خندیدن. اما روزگار که جز " کنفی " هیچی واسه آدم نداره، ثابت کرد، پرسپولیسی ها اینقدر مرد هستن که برای همدردی خیلی کوچیکی با برادر آبیشون 6 امتیاز رو تقدیم فیفا کنن.

تازه این مثال کوچیکه ست و اگه بخوام از مرام اصلیه اینا بگم، نمی دونم چه جوری جلوی سیل اشکاتونو بگیرم. البته بدم نیست اشک بریزین چون امسال توو اکثر شهرهای ایران کم آبی داریم. داشتم می گفتم، کی می تونه فراموش کنه بحران مدیریت این دو تیم رو. اون زمان که بزرگمردا رو شدن و روی هر چی پوریای ولی و امثالهم را کم کردن. باس ببخشین درس یادم نیس که اول استقلال یه نیم فصل بدون رئیس بود و دویم پرسپولیس داستان کاشانی و رفقا رو کرد یا بر عکس ( غرق مرام لوطی گری سرخابیا شدم، تغییر لحن دادم،شرمنده ! )

در هر حال، هر چی بود، تقریبا توو یه مقطع زمانی، جفت تیما گند زدن به امر مدیریت توو فوتبال ایران و حسابی هوادارا رو شرمنده کردن. تو رو خدا می بینی، واسه اینکه مبادا هوادارای یکی شون حسودی کنه، کاراشون رو هماهنگ کردن.

اینا مال پارسال، امسال رو بگو؛ تختی کجایی ببینی چطور اینا دارن راه تو ادامه می دن. بازی قبل از دربی، سرخابیا واسه اینکه تیم مقابل روحیه بگیره، نتیجه رو واگذار کردن و یه حال اساسی به " گز خور " های ایران دادن.

اینو رو هم بنداز دور، امروز رو بگو؛ اول فیروز و بچه هاش 4 تا از گیلانی ها خوردن و خلاصه .... توو اعصاب هوادارایی که اومده بودن آزادی. بعدشم امپراطور و سربازاش واسه اینکه، استقلالی ها فقط بو گند نگیرن، 4 تا گل نا قابل از اهوازی ها خوردن.

سرخابی ها تا اینجا کار، از پس مرام و لوطی گری به خوبی بر اومدن اما می ترسم دو تیم جو گیر شن و بخوان توو لحظات سخت تر از اینا مرام همدیگرو امتحان کنن!

اینجا واقعا دانشگاهه؟

fojhan — Sun, 06 Apr 2008 21:10:18 GMT

نوروز جهانی می شود

fojhan — Thu, 20 Mar 2008 15:54:18 GMT

بعضی وقت ها، لازم است بدیهیاتی را گوشزد کنیم یا شاید فریاد بزنیم شان تا در اثر ارتعاش صوت مان، خاک کهنگی را از روی شان بزداییم. گرد و غبار را کنار بزنیم تا یادمان باشد و به دیگران نیز یادآوری کنیم، بعضی از چیز ها با اینکه هر سال تکرار می شوند، اما «تکراری» نیستند و نباید تنها بر حسب عادت به سراغ شان برویم. از همین رو، عده ای در صدد ثبت معنوی نوروز در «یونسکو» (‫سازمان علمی، فرهنگی، هنری ملل متحد) هستند تا به گفته «طه هاشمی»، رئیس پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، «فرصتی برای هرچه بهتر برگزار شدن این آیین‌ ویژه ملی در کشورهای مختلف و از جمله ایران باشد.»

ادامه مطلب