پائولو كوئيلو،  يكي از نويسندگان محبوب من است و با خواندن جملاتش، احساس خوبي بهم دست مي دهد و بعضا درس هاي زيادي هم از او گرفته ام. امروز توي اينترنت گشتم و 10 تا جمله ي زيبا از او پيدا كردم . خيلي لذت بردم و حيفم آمد كه شما را از اين لذت محروم كنم. براي همين ترجمه شان كردم و روي وبلاگ گذاشتم . در ضمن اگر ايرادي در نوع ترجمه مي بينيد، من را ببخشيد . راستش مترجم چندان خوبي نيستم.

*بايد ريسك كني . تنها زماني اعجاز زندگي را كامل درك مي كنيم كه به غير منتظرها اجازه دهيم اتفاق بيافتند.

*به قلبت بگو ترس از رنج كشيدن بد تر از خود رنج كشيدن است. و هيچ قلبي از اينكه به دنبال رويا هايش برود، آزرده نشده است.

*وقتي خواستار چيزي هستي، تمام اجزاي دنيا با هم متحد مي شوند تا در رسيدن به خواسته ات، تو را ياري دهند.

*انتظار دردناك است. فراموش كردن دردناك است. اما ندانستن اينكه از بين آن دو كدام را انتخاب كني،بدترين نوع درد كشيدن است.

*هيچ گاه نمي توانيم در مورد زندگي ديگران قضاوت كنيم. چون هر كس فقط از درد ها و دغدغه هاي خودش خبر دارد. يك راه اين است كه فكر كنيد شما در مسير درست قرار گرفته ايد اما يك راه ديگر هم وجود دارد و آن اين است: به اين فكر كنيد كه اين تنها راه است!

*شجاع باش. ريسك كن . هيچ چيز نمي تواند جاي تجربه را بگيرد.

*افتادن از طبقه ي سوم همانقدر آسيب مي رساند كه افتادن از طبقه ي صدم . پس اگر قرار است بيفتم چه بهتر كه از جاي بالاتر سقوط كنم.

*فلسفه ي زندگي: يك ماجراجو هستم و به دنبال گنج مي گردم

*تنها يك چيز مي تواند رسيدن به آرزو را غير ممكن كند: ترس از شكست.

*شايد در همان اولين دفعاتي كه با مرد رويا هايمان مواجه مي شويم عاشق او شويم اما به طور غريزي مي خواهيم با اين عشق مبارزه كنيم و هرگز هم در اين نبرد پيروز نخواهيم شد.وقتي كه به هدفمام مي رسيم وقتش است كه بر احساسمان غلبه كنيم.

                                                                                                          پائولو کوئیلو