هر کسی کو دور ماند از اصل خویش              باز جوید روزگار وصل خویش

این بیت زیبا و پر معنای مولانا ، مصداق مردم امروز ایران است . مردمی که به لطف سر در سازمان ملل ( چه بسا اگر کتیبه ی کوروش آنجا نصب نبود ، یادمان می رفت اصلمان به چه کسانی بر می گردد . ) می دانند اصل و نژادنشان ایرانی است  اما متاسفانه بوی عرب و غرب می دهند . نمی دانم چه زمان بود که اولین ذرات غبار روی فرهنگ و آداب و رسوممان نشست و نسبت به گذشتگان پاک دلمان بی معرفت شدیم اما الان چند ماهی می شود که دلمان برای گذشته ای که فقط حرفش را آنهم خیلی اندک شنیده ایم ، تنگ شده است . دیگر تحمل اینهمه سیاهی که عقل و دلمان را در خود گرفته است ، نداریم و می خواهیم تمام روح و بدنمان را از هر چه غبار که در این سالهای مدید روی آن نشسته پاک کنیم . در یک کلام از اصل خود فرسنگ ها دور شده ایم و در پی آنیم که آن را بازیابیم . اما باید مواظب بود که راه را اشتباهی نرویم که بازگشت از آن بسی سخت تر خواهد بود و البته باید سعی کنیم در این راه ، آداب و رسوم گذشته دستخوش تغییرات نشود .

(( سپندار مذ )) روز زن است نه عشق

در همین راستا ، عده ای از دوستان تصمیم گرفتند برای برداشتن اولین گام  به جای روز والنتاین ، روز سپندار مذ را جشن بگیرند . بنابراین به و سیله ی Email و SMS سعی کردند این قضیه را به همه خبر دهند غافل از اینکه اولین گام را دارند اشتباه بر می دارند . با توجه به اطلاعاتی که من از یکی از دوستان زرتشتی ام به دست آوردم ، سپندار مذ ، روز 5 اسفند ایران باستان ( 29 بهمن خورشیدی ) ، روز عشق به زمین است و از آنجایی که ایرانیان باستان زن را مانند زمین می دانستند ، این روز ، روز گرامیداشت زن نام گرفت . در قدیم در این روز مردان زنان خود را بر تخت می نشاندند و به آنها هدیه می دادند و امروزه هم در این روز زنان زرتشتی اصلا کار نمی کنند و این مردانند که تمام کار ها خانه را انجام می دهند .

بعد از اینکه دوستم این توضیحات را بهم داد ، از او پرسیدم : " پس روز عشق و دوست داشتن شما چه روزی است ؟ " جواب داد : " هر روز ، روز عشق و دوست داشتن ما است . "

حرف آخر

حالا که ما احساس نیاز کردیم که یک ایرانی واقعی باشیم ، بهتر است که اول از خودمان شروع کنیم . فکر کنم زمان آن رسیده که اسم های اصیل ایرانی را جایگزین اسم های غیر ایرانی بکنیم . اگر می خواهیم یک ایرانی واقعی شویم ، دقت کنیم در گفتگوی روزانه مان چه کلماتی را به کار می بریم . به نظر شما کلماتی مثل خدا نگهدار ، متشکرم و درود زیبا تر از hi , bye و مرسی نیستند ؟ برای اینکه بتوانیم ادعا کنیم ما مردمانی با فرهنگ چند هزار ساله هستم ، بهتر است به عید ها و روز های مخصوصمان احترام بگذاریم . بیایید تصمیم بگیریم از این به بعد ، شب یلدا ، چهار شنبه سوری و عید نوروز را با شکوه تر از همیشه برگزار کنیم .

برای اینکه یک ایرانی اصیل شویم ، کار های زیادی می شود کرد که من فقط به چند تای آن اشاره کردم و مطمئن هستم که شما راه های بهتری را هم سراغ دارید .