| تبليغات | X |
 |
وقتی که خونم قرمز قرمز بود |
 |
|
قدیم ندیما،فوتبال تمام زندگیم بود. از اون پرسپولیسی های ۳ آتیشه!!! بودم. خلاصه اینقدر فوتبالی از نوع پرسپولیسیش بودم که همه چی رو قرمز می دیدم و می شنیدم. حتی به آهنگ " بلک کتس " هم رحم نمی کردم  اینم از شعر و شاعریم در ۱۵ سالگی:
مهدی توو زمین / " اس اس " کارش تموم ای وای تنگ غروب / چقدر آزادی شلوغ پروین تووی فکر / نمی خواد که ببازه موی مهدی تارتار / پریشون تووی باد قرمز، چی بگم؟ چی بگم؟ / باده عشق تیم قهرمان قهرمان / قلب بهشت حالا من چی بگم دل می بره ورزش فوتبال ببین " مارکوس " گلم زمین چه جوره و تق تق ترقه قرمز، قرمز، قرمز قرمز پسراش گل زن و با هوش / خوش قد و بالا، ساده و پرجوش گل می زنن و باهم می خندن / توپا توو تورا یدم می غلتن هی می برن از " اس اس " تهرون / شادی می کنن سرخای ایرون توپا توو هوا بالا / بلرزون تور رو یالا پا نوشت ۱) مهدی از نوع هاشمی نسب است پا نوشت ۲ ) در آن بازی " مارکوس مرک " آلمانی داور مسابقه بود. |
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM
test
|
||