1) چند وقتی بود به شدت توو خاطرات گذشتم این ور و اون ور می رفتم. امروز یکی از کسانی که قمستی از خاطراتم با حضور او شکل گرفته، خبر داد که داره می ره ایتالیا. باید از اینکه رفیقم برای ادامه تحصیل می ره دیار غربت خوشحال می شدم اما اصلن نشدم و اینو با تمام بی رحمی بهش گفتم. احساس کردم با رفتنش خاطراتم رو هم  با خودش می بره و از آنجا که " خاطره پرست " هستم! این قضیه برام چندان خوشایند نیست.

2) همیشه اعتقاد داشتم آدم با استعدادیه. از قیافش معلوم بود که توان هر کاری رو داره. او حتی تونست حال منو بگیره و به نوعی توو " شطرنج دوستیمون " کیش و ماتم کنه و این موضوع نه تنها از یادم نمی ره بلکه همیشه جلو رومه.

امروز، « روز دانشجو » است یا یهتره بگم، بود. نمی دونم به رفقای دانشجویم تبریک بگم یا تسلیت. شاید بهتر باشه سکوت کنم. اما قبل از سکوت، « اس ام اس » هایی را که برام اومده، براتون می نویسم.

۱) دست آویز بیگانه! آشوبگر! ناآگاه فریب خورده! ای مخل امنیت اجتماع! شرور! جاسوس! دانشجو روزت مبارک!

۲) دست از طلب ندارم تا کام من برآید/ یا تن رسد به مدرک یا جان ز تن درآید

روز دانشجو ( سرکاران امروز، بی کاران فردا) مبارک

۳) در کوچه ی درس رهگذریم هنوز/ وین راه دراز می سپاریم هنوز/ از اول ثبت نام، سالها می گذرد/ ما واحد پاس کرده نداریم هنوز

۴) ترم زندگی تان بی مشروط، لحظات تان همیشه پاس، سایه ی حذف پزشکی از زندگی تان دور و معدل شادی تان 20 باد

زیگزاگ: «رئیس» با قاطعیت گفته بود که « از تکنولوژی برای کمک به داوران استفاده نخواهد کرد.» رئیس می خواست فوتبال جنبه ی انسانی اش را حفظ کند: «فیفا به جوهر انسانی تکیه خواهد کرد.» او معتقد بود داوران مانند بازیکنان و مربیان اشتباه می کنند: «فوتبال، صبوری است. فوتبال احساس است. فوتبال با احساسات بشری سروکار دارد.»

پنج سال از آن روز می گذرد و سپ بلاتر، این بار دست دوستی به سمت «تکنولوژی» دراز کرده است.

این توپ عقل دارد
                       
در لیما، پایتخت کشور پرو، به طور رسمی حجاب از چهره اش برداشتند. ظاهرش هیچ فرقی با دیگر توپ ها نداشت اما درونش غوغایی بود؛ یک چیپ الکترونیکی را باید با خود این طرف و آن طرف می برد. اندازه این میکرو چیپ کمتر از ۱۵ میلی متر است.

«توپ هوشمند» باید امتحانش را پس می داد آنهم در مسابقات جهانی نوجوانان سال ۲۰۰۵. اگر موفق می شد، می توانست جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان را از نزدیک ببیند. این سیستم باید ثابت می کرد که می تواند گذشتن توپ از خط - خط طولی یا خط دروازه - را سریعا به داور اطلاع دهد.

هنگامی که توپ از خط می گذرد، این چیپ امواج رادیویی ساطع می کند. این امواج به وسیله ی ۱۲ آنتنی که در گوشه های زمین قرار دارد به کامپیوتر ارسال می شود و کامپیوتر نیز پیغامی به ساعتی که به دست داور بسته شده است، می فرستد و این اتفاق در کمتر از ۱ ثانیه رخ می دهد.

در این شرایط، کافی است داور نگاه سریعی به ساعتش بیاندازد. اگر توپ گل شده باشد، واژه «گل» بر روی ساعت دیده خواهد شد؛ در غیر این صورت، هیچ پیامی بر روی آن ظاهر نمی شود. تمام گل ها با زمان به ثمر رسیدن شان در حافظه ساعت ذخیره می شوند.

درضمن باید گفت، رادیوها، امواج رادیویی و تلفن های همراه، برای سیگنال های «توپ هوشمند»، مشکلی ایجاد نمی کنند. همچنین، خوره های تکنولوژی بهتر است، فکر ایجاد اختلال در این سیستم را کنار بگذارند؛ چون این سیگنال ها رمزگذاری شده اند و غیر قابل نفوذ و دستکاری هستند.

با تمام این اوصاف، «توپ هوشمند» که شرکت «آدیداس» با همکاری شرکت آلمانی «کایروس آ. گ.» و موسسه آلمانی «فرانهوف» آن را تولید کرده است، هرگز رنگ آلمان را ندید؛ سازمان مسئول فوتبال در سراسر جهان، فیفا معتقد بود که این توپ برای نشان دادن قابلیتش، نیاز به آزمایش بیشتری دارد.

سیستمی که نتوانست جواز حضور در بین توپ های جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان را کسب کند، قابلیت دیگری هم دارد؛ این چیپ می تواند در ساق بند بازيکنان جا سازی شود و حرکاتشان را در سراسر بازی در نظر بگیرد؛ بخصوص در شرایط آفساید که مایه بیشترین بحث و جدل در دنیای فوتبال است.

البته آفتاب عمر «توپ هوشمند» پس از آنکه از جام جهانی آلمان باز ماند، غروب نکرد و هنوز هم این توپ مورد توجه مسئولان فوتبال است. از این توپ در جام باشگاه های جهان که در آذر ماه سال جاری در ژاپن برگزار می شود، استفاده خواهد شد.

بازیکنان سپاهان که به این جام راه یافته اند، نخستین ایرانیانی هستند که به توپ هوشمند، لگد می زنند.

کمک داور چهارم؛ «چشم شاهین»

                        

«توپ هوشمند»، رقیب سختی دارد: «چشم شاهین». این سیستم کارايی اش را در کریکت و تنیس نشان داده است.

دکتر پل هاوکینز، مبتکر «چشم شاهین»، به برتری ابتکار خود نسبت به طرح ناکام «توپ هوشمند» باور دارد: «میکرو چیپ به هوای مرطوب، ضربه خوردن و امواج خارجی حساس است.» اما در مقابل به گفته او، «چشم شاهین» نه تنها این نقاط ضعف را ندارد، بلکه دست کم در ورزش های دیگر با موفقیت آزموده شده است.

شاید به دلیل پیشینه خوب «چشم شاهین» است که قراردادی با لیگ برتر انگلستان بسته شده تا بر توسعه این سیستم سرمایه گذاری شود. 

این سیستم پس از آنکه نخستین آزمون لیگ برتر را که در زمین تمرین باشگاه ردینگ صورت گرفت با موفقیت گذراند، حالا قرار است در یکی از ورزشگاههای لیگ برتر نصب شود.

هاوکینز به کانال ۵ رادیوی «بی بی سی» گفت : «این سیستم در ابتدا توسط لیگ برتر ارزیابی می شود و سپس فیفا.»

سیستمی که باید از صافی انگلیسی ها بگذرد، یک وظیفه مهم دارد، یک لحظه هم نباید از توپی که از چارچوب دروازه می گذرد، غافل شود. البته این سیستم کاری با توپ هایی که خارج از چارچوب از زمین بیرون می روند، ندارد.

شیوه کار «چشم شاهین» به این صورت است که هر تصویر بلافاصله به وسیله ی بانکی از کامپیوتر ها بررسی می شود. سپس این داده ها به کامپیوتر مرکزی منتقل می شود تا با بررسی تمام اطلاعات، در مورد رد شدن یا نشدن توپ از خط تصمیم گرفته شود.

هنگامی که توپ از خط دروازه گذشت، کامپیوتر مرکزی، سیگنالی را به صورت مستقیم به داور می فرستد و او را از «گل شدن توپ» باخبر می کند. این اطلاعات می تواند به ساعت مچی یا در صورت لزوم، به گوشی داور منتقل شود.

دوربین های این سیستم در هر ثانیه تا ۵۰۰ تصویر را ثبت می‌کنند. این دوربین ها در گوشه های مختلف ورزشگاه و با زوایای متفاوتی نصب می شوند و همچنین می توان زاویه آنها را تغییر داد.

اهمیت این موضوع هنگامی مشخص می شود، که بر اثر برخورد توپ با تیرک دورازه یا باد، دوربین بلرزد و زاویه اش تغییر کند.

در زمانی هم که بازیکنان جلوی توپ را گرفته اند، این قابلیت «چشم شاهین» به کمک می آید و حتی اگر ۲۵ درصد توپ قابل رویت باشد، این دوربین ها می توانند مکانش را مشخص کنند.

گرچه مسئولان فوتبال با حضور تکنولوژی در فوتبال کنار آمده اند اما فرش قرمز برای هر «ابزاری» پهن نمی کنند.

به طور مثال میشل پلاتینی، رئیس یوفا، هیچ گاه از بازبینی ویدئویی تصاویر استقبال نمی کند: «استفاده از این سیستم، جریان بازی را می کشد. و باید هر ۱۰ ثانیه یک بار برای هر صحنه ی سئوال برانگیزی، بازی را قطع کنی.»

پلاتینی نیز همچون سپ بلاتر باور دارد که باید «روح فوتبال حفظ شود.»